Biet bourguignon

Beet_bourguignon_4Bourgondiërs opgelet! Na de bieterbal is er nu ‘Biet Bourguignon’, een heerlijk volle krachtige stoofpot met inderdaad biet. Voor al die smulpapen die denken dat een maaltijd zonder vlees geen echt eten is: probeer het eens zou ik zeggen.  Je loopt alleen het risico dat je het ook echt lekker gaat vinden.

Hoe dan ook, met echt winterweer is er sowieso niks troostrijker dan een lekker stoofpotje op het vuur. Erg lekker met (Puy) linzen. Goed om een flinke pot te maken, de volgende dag is het nog lekkerder! Onderstaand recept is voor ongeveer 4 personen. 

  • Fruit 1 grote ui en een teen knoflook in een pan met dikke bodem; Snij ondertussen 4 schoongemaakte bieten en 1 winterpeen in blokjes en bak even mee;
  • Voeg toe: 1/2 ltr bouillon, 1/4 ltr rode wijn, 2 eetlepels tomatenpuree (klein blikje),  2 laurierblaadjes, tijm/oregano/rozemarijn, zout en peper. Breng even aan de kook;
  • Laat lekker sudderen, tenminste 45 minuten, langer mag ook.

Ondertussen kook je linzen in ongeveer 20 minuten gaar in water of bouillon zonder zout, dat laatste voeg je pas op het eind toe. Ik kies voor Puy-linzen, ofwel de Rolls Royce onder de linzen (aldus Karin van koken zonder pakjes). Beluga linzen zijn ook goed. Beide zijn mooi van kleur, blijven heel na het koken, hebben een stevige bite en fijne smaak. Knolselderij puree is bij dit recept ook heel lekker!

Tenslotte gebruiken we paddenstoelen / champignons voor het ultieme ‘umami’ effect. Paddenstoelen en champignons zijn (net als vlees) echt het allerlekkerste als ze gebakken zijn. Het bruine korstje geeft een betere kleur en smaak aan je gerecht*. Dus, de champignons eerst grillen of anders in plakken snijden en bakken in de (room)boter met peper/zout en Provençaalse kruiden . -Ben je vegan dan kan bakken in olie natuurlijk ook.- Op het laatst nog een paar eetlepels zilveruitjes erbij warmen. Het is leuk om de stoof op te dienen in portobello champignons en deze dan te vleien op een bedje linzen. 

* Dit noemen we de Maillard reactie: Dit treedt op wanneer koolhydraten (suikers) reageren met aminozuren (die onder andere voorkomen in eiwitten). Doordat de twee vaker wel dan niet voorkomen in producten, komt het proces bijna altijd tot stand wanneer je iets bakt, braadt of roostert. Het resultaat is een betere kleur en smaak van je gerecht. We kennen dit van het grillen of bakken van vlees maar ook bij gebakken aardappels en brood. De truc bij vegetarisch koken is om gebruik te maken van dezelfde technieken om het eten smakelijk te maken. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geïnspireerd door recept van foodblog Green Kitchen Stories

Advertenties

Sinterklaas koek

speculaaskruidenOf nu ja, wanneer je het ook wilt eten. Alles met speculaas kruiden noemen we nu eenmaal ‘sinterklaas’ en nog wat. Het grote voordeel van deze koek is dat het, net als bananenbrood, zo veelzijdig is. Je kunt het op alle mogelijke momenten van de dag eten: als tussendoortje, ontbijt, lunch, bijgerecht en als toetje. Het is zowel zoet als hartig en heel voedzaam. En je kunt er allerlei restjes in kwijt.

In deze variant gebruiken we gekookte haver (maar gebruik gerust rijst of een andere volle graansoort) wortel (pastinaak mag ook) en als zoetmiddel diksap en pruimen (of abrikozen, dadels, afijn…). Hiervan maken we een dikke koek die niet knapperig is, in de oven. Dit recept is genoeg voor 1 bakplaat.

  • Meng 2 mokken gekookte haver met een blikje kokosmelk (400 ml) en breng langzaam aan de kook. Snij ondertussen de pruimen (ong een halve mok) aan stukjes en voeg toe. Laat even koken, roer af en toe en zet het vuur dan uit.
  • Rasp een grote wortel. Klop 2 eieren los. Meng dit door het haver/kokos mengsel samen met 4 eetlepels diksap, 1/2 eetlepel speculaaskruiden en een snuf zout. Voeg ongeveer 100 gram rijstmeel toe en roer alles goed door elkaar.
  • Verwarm de oven voor op 180C
  • Bekleed een bakplaat met bakpapier en spatel het mengsel erop.
  • Bak de koek in ongeveer 30-40 minuten goudbruin

Laat de koek op een rooster afkoelen en snij dan in stukken. Besmeer eventueel met een sausje van crème fraîche, honing en kardemom naar smaak.

 Dit recept is van llse Beurskens-van den Bosch. Zij is natuurvoedingskundige en schrijft oa elke week een een recept voor de website ‘AntroVista’ (www.antrovista.nl).

 

 

Radicchio

radicchioHé, toch nog een groente herontdekt? In ieder geval is deze groente nog niet op dit blogje verschenen. Waarschijnlijk ben je de radicchio weleens tegengekomen in een gemengde sla. Als aparte groente zie je ze niet vaak en dat is misschien niet voor niks. Radicchio ofwel roodlof is, inderdaad, familie van de witlof maar dan de ‘old school’ variant want man wat is ‘ie bitter.

De smaak wordt milder wanneer deze groente kookt, roostert of stoomt. Rauw is ook lekker als je er maar stevige smaken tegenover zet. Bijvoorbeeld deze combinatie met geroosterde pastinaak en biet uit de oven, een recept van Lisette Bossert. Hiermee creëer je een heerlijk lauwwarme maaltijdsalade met heel veel smaak en verschillende texturen.

Verwarm de oven voor op 180C

  • Maak een pakketje met bakpapier van blokjes pastinaak met teentje knoflook, citroenschil, salie, peper/zout (en een scheutje olijfolie); en een (apart) pakketje van blokjes rode biet met sinaasappel schil, knoflook, rozemarijn, peper/zout (en een scheutje olijfolie). Leg de pakketjes met de naad naar beneden op een bakplaat en bak 20-30 minuten in de oven, haal dan de groenten uit de verpakking en rooster nog eens 15 minuten. (kijk bij het recept van Lisette voor een uitgebreide beschrijving)
  • Kook ondertussen wat aardappels in de schil en laat deze uitdampen. Pel de schil eraf en snij de aardappel in blokjes (de aardappels moeten nog wat warm zijn)
  • Pers de sinaasappel uit en maak een dressing van het sap met honing, olie, peper/zout en mosterd, schep door de aardappelblokjes
  • Maak de radicchio schoon: bewaar wat blaadjes om te fungeren als ‘kommetje’, snij de rest in reepjes;
  • Meng alles met de pastinaak/bieten blokjes) door elkaar tot een lauwwarme salade en schep in de ‘slakommetjes’.
  • Garneer met walnoten en/of hardgekookt ei

 

Taart!

20171011_102107[1]Ja hoor, daar heb je het gelazer al want hoe noem je deze taart? Volgens recept heet het Mexican Cheesecake maar geen Mexicaan of cheese of zelfs cake te bekennen. Het smaakt ook nog eens helemaal niet naar cheese cake eerder naar chocolade mousse. Dat wordt echter gemaakt van room, boter, eieren en inderdaad chocolade en ook die ingrediënten zijn in geen velden of wegen te bekennen. (Dat beetje cacao poeder mag geen naam hebben) Vegan tjocolate moezzz taart dan maar of toch Coco Cashew Crunch Cake. Cashew noten zijn namelijk het belangrijkste ingrediënt en daarnaast cocosmelk, dadels, walnoten en vooruit een beetje cacao- en chilipoeder (dat laatste verklaart de Mexicaan). En mocht je nu denken: Vegan en een heleboel natuurlijke ingrediënten, dan zal het ook wel ‘healthy’ zijn. Think again, want dit is een enorme calorieën bom. Maar hé, het is taart dus dat hoeft helemaal niet healthy. Pfffff……

Gelukkig is de taart zelf een stuk eenvoudiger om te maken. Het vergt wel enige voorbereiding want de dadels en de cashewnoten moeten een nacht weken. Vervolgens moet de taart zelf nog minstens 8 uur in de vriezer om op te stijven.

De bodem maak je van ongeveer 10-12 geweekte dadels en ong 300 gram tot poeder gemalen walnoten. Giet de dadels eerst af en bewaar het sap. Maal de dadels tot een dikke pasta en schep dit door de gemalen walnoten. Gebruik eventueel wat van het dadelsap als het te droog is. Ik vond een bodem van walnoten wel wat heftig, hier zou je ook prima koekjes voor kunnen gebruiken. 

De mousse maak je van de geweekte cashewnoten (ong 400 gram droog gewicht), blikje kokosmelk, 100 ml agave siroop, 3 eetlepels cacaopoeder, 1 theelepel kaneel. Goed laten draaien in een keukenmachine totdat je een gladde massa hebt dat lijkt op een mousse. Ik vond het lastig om de smaak goed te krijgen. Tip: het moet behoorlijk zoet zijn

20171011_102142[1]

Druk het dadel/walnoten mengsel op een (ingevette) bodem van een springvorm. Ik gebruikte een vorm van 24 cm ∅ maar groter kan ook, dan is de taart gewoon wat lager. Besprenkel de bodem met een wat zout en een snufje chilipoeder of cayennepeper. Spatel de mousse erover heen en strijk glad. Zet het geheel in de vriezer en laat minstens 8 uur opstijven. Haal de taart tenminste 30-60 minuten voor gebruik uit de vriezer en garneer met nog wat kaneel en eventueel chocolade stukjes (en geen chilipoeder voor het leuke kleur effect zoals ik heb gedaan!)

De taart ziet er prachtig uit, althans als ‘ie net uit de vriezer komt. Je moet m na het ontdooien wel direct eten want daarna stort ie in elkaar. En qua smaak? Zoals gezegd, verwacht geen cheese cake of chocolade taart want dan kom je bedrogen uit. Zoals alle vegetarische of vegan recepten moet je ze op hun merites beoordelen en dat is (met wat aanpassingen), heel ok.

Recept uit: ‘This cheese is nuts’  van Julie Pratt

 

Low hanging fruit – akebia

akebia_quinata_klimbes_schijnaugurk_5Soms komt er zomaar iets in je schoot vallen. Dat was bij mij het geval met de vrucht van de Akebia quinata, ofwel schijnaugurk (klimbes of chocolate vine) genoemd. Jaren geleden aangeplant omdat het zo’n geinige klimmers is met mooie donkerrode bloemetjes al vroeg in het seizoen. Lees verder

Kazig

Het is niet vaak dat ik een kookboek koop, maar voor ‘This cheese is nuts’, van Julie Piatt maakte ik een uitzondering. En ik moet zeggen, dit boek houdt me wel bezig. Niet alleen met recepten uitproberen maar ook met alle bespiegelingen er omheen. Zoals: ‘ik ben toch geen veganist, dus waarom zou ik plantaardige kaas maken’. Want, daarvoor is dit boek geschreven. Voor mensen die plantaardig willen eten maar kaas en zuivel moeilijk kunnen laten staan. Of, zijn al deze rare ingrediënten wel nodig en waar moet ik ze vandaan halen (acidophilus cultuur, melkzuur, Irish moss, modified tapioca starch). Of, waarom een kookboek kopen als je toch de helft van de ingrediënten gaat vervangen door iets anders. Of hoe noem je eigenlijk ‘kaas’ als het geen kaas is? En zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar hé, zelf kaas maken in je eigen keuken! En dat op een relatief simpele manier. En met dit resultaat. Want eerlijk is eerlijk, dit is inderdaad ‘beyond cheese’ en wederom het bewijs dat je je met plantaardig eten niks hoeft te ontzeggen. Integendeel, er gaat een spannende nieuwe wereld voor je open. Lees verder

(Turkse) linzensoep

groentenaromaWe hebben de wortel, we hebben de ui, we hebben de prei en de selderij en voila de basis voor de soep is gelegd. Voeg daar nog wat vergeten groenten aan toe en een druilerige zomermiddag en we kunnen aan de slag.

  • Eerst alle groenten grondig boenen en schoonmaken. Van het groentenafval maken we een groentebouillon: gewoon alles opzetten met koud water en wat kruiden toevoegen als peperkorrel, laurier, koriander zaad en een stuk kombu als je dat hebt. Geen zout. Check ook nog even je keukenkastjes, koelkast en/of tuin voor toevoegingen als: verse kruiden (ja ook munt en steeltjes van peterselie), gember, steeltjes van champignons, appelschillen, dadel etc.
  • In een pan met dikke bodem bakken we achtereen volgende de ui, knoflook, wortel, prei en evt andere groenten. Dat kan in wat olie maar ook zonder: als de groenten dreigen aan te bakken voeg je er telkens een beetje bouillon aan toe en roer je het los.
  • Kruiden meebakken: gemalen koriander, gember, komijn, mosterdzaad, kaneel en peper/zout (of een kant en klaar mengsel als ras el hanout;
  • Nu de (rode) linzen erbij doen en de (gezeefde) bouillon totdat alles ruim onderstaat. Zachtjes laten koken totdat de linzen gaar zijn en de smaken goed gemengd. In de Turkse variant voeg je nog wat tomatenblokjes toe.
  • Haal de pan van het vuur en pureer de soep met de staafmixer, verdun eventueel als het te dik is. Proef of de soep goed op smaak is.
  • Serveer met een klodder dikke yoghurt, koriander of peterselie erop en een schijfje citroen erbij.
  • linzensoep