Pompoen taart / vlaflop

Het is wel duidelijk: sommige mensen zijn meer van de bak, anderen van de kook  (en ik behoor duidelijk tot de laatste categorie).

Het begon allemaal zo mooi met die prachtige pompoen die al een week ter inspiratie op mijn tafel lag. Hier, zei een vriendin die het gevaarte voor me meebracht, ‘leuk voor de picknick’. Euh, ja maar wat ermee te doen? In de oven hebben we al gedaan. Met een klotsende pan soep achterop de fiets leek me niet zo’n goed plan. Bovendien, het zou erg warm worden. Als ik de pompoen open snij weet ik het, heerlijk zoet en fris. Dit moet pompoentaart worden.

Een zoektocht op internet levert heel veel recepten op. Veelal Amerikaans waar pumpkin pie hèt nagerecht is bij een thanksgiving diner.  Maar ook veel slecht vertaalde recepten en vaak gemaakt met pompoen uit blik. Deze leek me wel heel geschikt: ‘het ideale recept en om te kwijlen zo lekker’. Bovendien zag het er niet al te ingewikkeld uit.

Opgewekt ging ik aan de slag: de bodem is gemaakt van zandtaartdeeg:

  • 300 gram tarwebloem
  • 50 gram suiker
  • een snuf zout
  • 300 gram koude boter
  • een eidooier

Tot een samenhangend deeg mengen en in de koelkast een paar uur (!) op laten stijven. So far, so good.

Dan de vulling:

De pompoen in stukken hakken en koken totdat het zacht is, dit even af laten koelen. Dan tot een glad papje mixen met

    • een halve liter slagroom
    • 2 eieren
    • 3 eidooiers
    • 200 gram lichtbruine basterdsuiker
    • een snuf zout
    • kaneel; gember; kardemom (ik gebruik vers ipv poeder en nog wat speculaaskruiden)

Het ruikt alvast heerlijk, dat geeft de bakker moed. Oven voorverwarmen op 250 C (!) Mijn oven gaat maar tot 230. Okee, dat is ook best heet.

Ik haal het deeg uit de koelkast wat een enorm harde klont geworden is. Pas na lang kneden, en als het weer wat warmer geworden is, valt het te bewerken (what’s the point van het opstijven?? de twijfel begint toe te slaan) Natuurlijk heb ik geen deegroller maar een fles werkt ook. Nou ja, uiteindelijk druk ik het deeg maar zo ongeveer in de vorm. {oeps die moest natuurlijk ingevet}. Vulling erbij… dat is veel meer dan in de vorm past!! (nee, ik heb de pompoen niet echt afgewogen, was vast meer dan de voorgeschreven 500 gram, oh dear). En wat is die vulling nog vloeibaar… Ik gooi er nog wat pecannoten op maar die zakken gelijk weg.

Nu de overvolle schaal in de oven

{ik hoef toch niet te beschrijven wat er gebeurd als je een overvolle schaal met vloeibare vulling boven je hoofd in een hete oven probeert te schuiven. Dit begint een kleine ramp te worden}

Ik dweil de keukenvloer. Na 10 minuten mag de oven lager naar 160 C, nu nog 40 minuten. Wie weet wordt het nog wat. Nou, de rand is wel enigszins gestold maar binnenin niet, daar hoef ik geen sateprikker voor in te steken. Ik geef het nog 10 minuten… Nu zijn de randen wel aardig bruin, binnen in is het nog steeds niet erg stijf maar ‘het moet nog een beetje opstijven als het uit de oven komt’, lees ik bij het recept (He, hoe zat het dan met die sateprikker?)

Na een paar uur is het nog niet stijf en ik vertrek naar de picknick zonder pompoentaart (gelukkig wel met een hartige taart, dat is geen probleem). Ook een nachtje in de koelkast mag niet baten en het project taart is officieel tot mislukking verklaard. Volgende keer maar weer soep.

Advertenties

4 Reacties op “Pompoen taart / vlaflop

  1. Lachen…………. hmm… haalde van de week een paar pompoenen uit de moestuin en jouw recept leek als een geschenk uit de hemel in mijn mailbox gevallen te zijn, ook ik heb al mijn fantasie vele malen de kost gegeven en ben benieuwd naar nieuwe recepten……….. helaas geen goede afloop deze keer dus :-). Ik heb trouwens een superlekker recept met pompoen en zeer geschikt voor de picknick: de Sopaipillas van mijn Chileense vriendin!!! Ga nog even voor je zoeken. Ik geniet erg van je stukjes! Groetjes!

  2. Hoi katy,
    Na je verhaal over de pompoentaart kon ik het niet laten m ook uit te proberen.
    Zo als je zelf al zij: je hebt bak mensen en kook mensen. Zelf hoor ik ook niet tot de categorie bak mensen maar als het geen banketbakkerij betreft kom ik een heel eind.
    Ik heb het receot gehalveerd om bij een mislukking minder weg te hoeven gooien. Alles liep volgens plan, alleen de pompen heb ik met heel weinig water gekookt, meer pompoen puree.
    Helaas vergat ik de specerijen door het pompoen mengels te roeren, dus die heb ik er later overheen gestrooid. Dat smaakt ook prima.
    Wij hebben er 3 dagen van gesnoept en elke dag vond ik m net weer iets lekkerder smaken. Het halve recept was meer dan genoeg, de taart is best machtig.Gewoon nog eens proberen!

  3. Pingback: Pompoentaart II | (K)eet mee

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s