Wilde pesto

Zevenblad blad‘Ze’ zeggen dat je zevenblad uitput als je consequent het blad weghaalt. Uiteindelijk sterven de wortelstokken af. Nu ben ik eerder uitgeput dan de plant, lijkt, maar voorlopig kan ik de bladeren gebruiken om pesto van te maken.

Zevenblad is echt lekker en niet zomaar een gezondheidsdingetje. Het is familie van de pastinaak, wortel en venkel. De Romeinen hebben het geïntroduceerd om de soldaten van verse groenten te voorzien. Ideaal, want je hoeft het niet te bemesten, water te geven en de slakken lusten het niet. En het groeit lekker snel als je het niet in toom houdt, dus.

Over het maken van pesto heb ik al eerder een blog geschreven. Je kunt hier eindeloos mee variëren. Deze keer gebruik ik flink wat zevenblad en andere kruiden die in de tuin staat: citroenmelisse, kervel, radijsblad, rucola en munt. Daarbij een brok pecorino – net als parmezaan een harde, zoute kaas- , beetje citroensap en goede olijfolie en pompoenpitten die ik eerst geroosterd heb. Pompoenpitten zijn minder smeuïg en vettig dan pijnboompitten of walnoten die vaak gebruikt worden voor pesto. Maar het gaat heel goed en is een stuk goedkoper!

Op de verhoudingen heb ik niet zo gelet. Op Biobudget staat het volgend recept: 100 gram zevenblad,  50 gram parmezaan,  40 gram pijnboompitten, en een pietsie citroen en olijfolie. Alles in de blender (of met de staafmixer) en meer olie of water toevoegen als het geheel te droog is.

Lekker met verse pasta en raapstelen, of gewoon op brood.

Advertenties

Een Reactie op “Wilde pesto

  1. Pingback: Deze week van het land | (K)eet mee

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s