Categorie archief: vegan

Nog meer zuurkool

zuurkool-gefermenteerdZuurkool wordt door veel mensen gezien als typische wintergroente. En wat moet je dan als je weer zo’n pot van de Oosterwaarde in het pakket hebt terwijl het voorjaar net is losgebarsten? Of je de stamppot inmiddels helemaal beu bent.

Hier een aantal alternatieve recepten met zuurkool:

  • Zuurkool salade natuurlijk! Eet zuurkool rauw en hou al die goede bacteriën en vitamines in stand! Klassiek met apphttp://thegreencreator.nl/zuurkool-saladehttp://thegreencreator.nl/zuurkool-salade/l, walnoten, rozijnen en een lekker dressing.
  • Zuurkoolschotel met boekweit  Niet iedereen houdt van de typische boekweit smaak maar het is zeker de moeite waard om te proberen. Samen met zuurkool en blokjes (komijn of fenegriek) kaas krijg je een heerlijk, lichte schotel met een verrassende nootachtige smaak. Tip: Niet teveel in de pan raggen met die boekweit maar rustig laten garen.
  • Zoete zuurkoolstamp. Gebruik zoete aardappel (bataat) of pompoen in plaats van aardappel en je krijgt een heel ander gerecht.
  • Hongaarse zuurkool. Met paprika en tomatensaus. ‘Oorspronkelijk’ met pittige worst. Wil je het vegetarisch, gebruik dan hiervoor vleesvervanger (chorizo seitan worstjes bv) of paddenstoelen en maak het gerecht goed op smaak.
  • Zuurkool soep. Je kunt (bijna) overal soep van maken, dat blijkt maar weer. Dit recept is niet al te ingewikkeld, snel klaar en heel verrassend door combinatie met kokos en kerrie.

Tenslotte dit gerecht wat ik onlangs maakte voor het etentje met de afhaaladressen: Zuurkool met ui en prei: het is niet eens een recept zo simpel is het. Gewoon ui, prei langzaam smoren in de roomboter (dat is het geheim) en op het laatst de zuurkool erbij. Het heeft niet veel nodig maar een beetje kerrie is lekker om mee te smoren.

 

Advertenties

‘Veganized’ pasta met schorseneren

Kijk, dat meer plantaardig eten wellicht een goed idee is voor mens, dier en milieu mag inmiddels duidelijk zijn. Het wordt je zo in je gezicht gedouwd dat zelfs ik als niet-vleeseter denk: ‘kom maar door met die kipkluifjes’. Maar goed, zie het als een kans :-). Tijdens deze ‘nationale week zonder vlees‘ bieden veel restaurants een vegetarisch menu; zijn er veel vegetarische producten in de aanbieding en overal recepten te vinden. Je hoeft niet gelijk helemaal ‘vegan’ maar wat uitproberen kan geen kwaad, toch. Dus eens vegetarische speckjes in de stamppot en een volgende keer misschien gebakken uien/champignons ipv vlees(vervanger). 

Mijn ‘uitdaging’ is om vooral alternatieven te vinden voor kaas, bijvoorbeeld in dit recept van Mme Zsazsa:  pasta met schorseneren. Ik ging opzoek naar een alternatief voor de Parmezaanse kaas. Met gemalen zonnebloempitten, edelgist en zout kom je al een heel end en vooruit, nog een stukje tofu erbij omdat ik dat toch nog had liggen. Er kwam een verrassend lekker gerechtje uit. Kijk dat kan dan maar zo gebeuren.

Veganized pasta met schorseneren

  • zet water of bouillon op voor de pasta
  • schil de schorseneren (ik doe het met grond en al met de dunschiller) en leg ze gelijk onder water met een beetje citroensap tegen verkleuren. snij ze in schuine stukken en smoor ze veel boter (of olie voor ‘vegans’) en tijm gaar (deksel op de pan dus);
  • maak ondertussen het hierboven genoemde mengsel met zonnebloempitten, edelgist, zout en eventueel tofu; maal fijn (ik gebruik een nutribullet of koffiemolen)
  • (kook ondertussen de pasta)
  • bak de paddenstoelen of champignons, doe het mengsel erbij en bak even mee; voeg het kookvocht van de schorseneren en eventueel wat extra bouillon (van de pasta) toe en roer tot een sausje, breng goed op smaak met peper en citroensap;
  • Meng alles door elkaar en schep er op het laatst flink wat fijn gesneden peterselie of rucola door.

(foto gepikt van Mme ZsaZsa)

 

 

Biet bourguignon

Beet_bourguignon_4Bourgondiërs opgelet! Na de bieterbal is er nu ‘Biet Bourguignon’, een heerlijk volle krachtige stoofpot met inderdaad biet. Voor al die smulpapen die denken dat een maaltijd zonder vlees geen echt eten is: probeer het eens zou ik zeggen.  Je loopt alleen het risico dat je het ook echt lekker gaat vinden.

Hoe dan ook, met echt winterweer is er sowieso niks troostrijker dan een lekker stoofpotje op het vuur. Erg lekker met (Puy) linzen. Goed om een flinke pot te maken, de volgende dag is het nog lekkerder! Onderstaand recept is voor ongeveer 4 personen. 

  • Fruit 1 grote ui en een teen knoflook in een pan met dikke bodem; Snij ondertussen 4 schoongemaakte bieten en 1 winterpeen in blokjes en bak even mee;
  • Voeg toe: 1/2 ltr bouillon, 1/4 ltr rode wijn, 2 eetlepels tomatenpuree (klein blikje),  2 laurierblaadjes, tijm/oregano/rozemarijn, zout en peper. Breng even aan de kook;
  • Laat lekker sudderen, tenminste 45 minuten, langer mag ook.

Ondertussen kook je linzen in ongeveer 20 minuten gaar in water of bouillon zonder zout, dat laatste voeg je pas op het eind toe. Ik kies voor Puy-linzen, ofwel de Rolls Royce onder de linzen (aldus Karin van koken zonder pakjes). Beluga linzen zijn ook goed. Beide zijn mooi van kleur, blijven heel na het koken, hebben een stevige bite en fijne smaak. Knolselderij puree is bij dit recept ook heel lekker!

Tenslotte gebruiken we paddenstoelen / champignons voor het ultieme ‘umami’ effect. Paddenstoelen en champignons zijn (net als vlees) echt het allerlekkerste als ze gebakken zijn. Het bruine korstje geeft een betere kleur en smaak aan je gerecht*. Dus, de champignons eerst grillen of anders in plakken snijden en bakken in de (room)boter met peper/zout en Provençaalse kruiden . -Ben je vegan dan kan bakken in olie natuurlijk ook.- Op het laatst nog een paar eetlepels zilveruitjes erbij warmen. Het is leuk om de stoof op te dienen in portobello champignons en deze dan te vleien op een bedje linzen. 

* Dit noemen we de Maillard reactie: Dit treedt op wanneer koolhydraten (suikers) reageren met aminozuren (die onder andere voorkomen in eiwitten). Doordat de twee vaker wel dan niet voorkomen in producten, komt het proces bijna altijd tot stand wanneer je iets bakt, braadt of roostert. Het resultaat is een betere kleur en smaak van je gerecht. We kennen dit van het grillen of bakken van vlees maar ook bij gebakken aardappels en brood. De truc bij vegetarisch koken is om gebruik te maken van dezelfde technieken om het eten smakelijk te maken. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geïnspireerd door recept van foodblog Green Kitchen Stories

Taart!

20171011_102107[1]Ja hoor, daar heb je het gelazer al want hoe noem je deze taart? Volgens recept heet het Mexican Cheesecake maar geen Mexicaan of cheese of zelfs cake te bekennen. Het smaakt ook nog eens helemaal niet naar cheese cake eerder naar chocolade mousse. Dat wordt echter gemaakt van room, boter, eieren en inderdaad chocolade en ook die ingrediënten zijn in geen velden of wegen te bekennen. (Dat beetje cacao poeder mag geen naam hebben) Vegan tjocolate moezzz taart dan maar of toch Coco Cashew Crunch Cake. Cashew noten zijn namelijk het belangrijkste ingrediënt en daarnaast cocosmelk, dadels, walnoten en vooruit een beetje cacao- en chilipoeder (dat laatste verklaart de Mexicaan). En mocht je nu denken: Vegan en een heleboel natuurlijke ingrediënten, dan zal het ook wel ‘healthy’ zijn. Think again, want dit is een enorme calorieën bom. Maar hé, het is taart dus dat hoeft helemaal niet healthy. Pfffff……

Gelukkig is de taart zelf een stuk eenvoudiger om te maken. Het vergt wel enige voorbereiding want de dadels en de cashewnoten moeten een nacht weken. Vervolgens moet de taart zelf nog minstens 8 uur in de vriezer om op te stijven.

De bodem maak je van ongeveer 10-12 geweekte dadels en ong 300 gram tot poeder gemalen walnoten. Giet de dadels eerst af en bewaar het sap. Maal de dadels tot een dikke pasta en schep dit door de gemalen walnoten. Gebruik eventueel wat van het dadelsap als het te droog is. Ik vond een bodem van walnoten wel wat heftig, hier zou je ook prima koekjes voor kunnen gebruiken. 

De mousse maak je van de geweekte cashewnoten (ong 400 gram droog gewicht), blikje kokosmelk, 100 ml agave siroop, 3 eetlepels cacaopoeder, 1 theelepel kaneel. Goed laten draaien in een keukenmachine totdat je een gladde massa hebt dat lijkt op een mousse. Ik vond het lastig om de smaak goed te krijgen. Tip: het moet behoorlijk zoet zijn

20171011_102142[1]

Druk het dadel/walnoten mengsel op een (ingevette) bodem van een springvorm. Ik gebruikte een vorm van 24 cm ∅ maar groter kan ook, dan is de taart gewoon wat lager. Besprenkel de bodem met een wat zout en een snufje chilipoeder of cayennepeper. Spatel de mousse erover heen en strijk glad. Zet het geheel in de vriezer en laat minstens 8 uur opstijven. Haal de taart tenminste 30-60 minuten voor gebruik uit de vriezer en garneer met nog wat kaneel en eventueel chocolade stukjes (en geen chilipoeder voor het leuke kleur effect zoals ik heb gedaan!)

De taart ziet er prachtig uit, althans als ‘ie net uit de vriezer komt. Je moet m na het ontdooien wel direct eten want daarna stort ie in elkaar. En qua smaak? Zoals gezegd, verwacht geen cheese cake of chocolade taart want dan kom je bedrogen uit. Zoals alle vegetarische of vegan recepten moet je ze op hun merites beoordelen en dat is (met wat aanpassingen), heel ok.

Recept uit: ‘This cheese is nuts’  van Julie Pratt

 

Kazig

Het is niet vaak dat ik een kookboek koop, maar voor ‘This cheese is nuts’, van Julie Piatt maakte ik een uitzondering. En ik moet zeggen, dit boek houdt me wel bezig. Niet alleen met recepten uitproberen maar ook met alle bespiegelingen er omheen. Zoals: ‘ik ben toch geen veganist, dus waarom zou ik plantaardige kaas maken’. Want, daarvoor is dit boek geschreven. Voor mensen die plantaardig willen eten maar kaas en zuivel moeilijk kunnen laten staan. Of, zijn al deze rare ingrediënten wel nodig en waar moet ik ze vandaan halen (acidophilus cultuur, melkzuur, Irish moss, modified tapioca starch). Of, waarom een kookboek kopen als je toch de helft van de ingrediënten gaat vervangen door iets anders. Of hoe noem je eigenlijk ‘kaas’ als het geen kaas is? En zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar hé, zelf kaas maken in je eigen keuken! En dat op een relatief simpele manier. En met dit resultaat. Want eerlijk is eerlijk, dit is inderdaad ‘beyond cheese’ en wederom het bewijs dat je je met plantaardig eten niks hoeft te ontzeggen. Integendeel, er gaat een spannende nieuwe wereld voor je open. Lees verder