Tagarchief: meiplasticvrij

#meiplasticvrij 6 zelf (verse) kaas maken

‘Kaas kun je makkelijk zelf maken, hoor’, zei iemand toen ik klaagde dat mijn boodschappen bijna plastic vrij waren op de geiten kaasjes na. Het bleek inderdaad verrassend eenvoudig en lekker om zelf kaas te maken. Nou ja, verse kaas dan ofwel cottage cheese/hüttenkase (is hier ook een Nederlandse naam voor?) en natuurlijk geen geitenkaas want gewoon gemaakt van koemelk. Het recept kan niet eenvoudiger:

  • breng ongeveer 1 liter melk tegen de kook aan, haal van het vuur
  • voeg citroensap of azijn toe, ik gebruikte 3 volle eetlepels op een liter
  • roer ongeveer 1 minuut

Je ziet dat de melk gaat schiften: er ontstaan witte vlokken (wrongel) en een beetje groenachtig vocht (wei). Laat het geheel ongeveer 15 minuten staan, laat uitlekken door een (kaas)doek.

Om roomkaas te krijgen, zei het recept, moet je de wrongel goed uit laten lekken en uitpersen. Zelf vond ik het geen succes. De massa werd droog en korrelig en viel, ook na het persen, uit elkaar. Veel lekkerder om alleen het vocht er een beetje uit te laten lekken: dan krijg je heerlijke zachte, romige en kruimige kaas.

Is het nu cottage cheese, hüttenkase of ricotta? Cottage cheese en hüttenkase blijkt hetzelfde te zijn. Normaal is deze gemaakt van gestremde, magere melk (vandaar dat lijners er dol op zijn) Ik gebruik echter volle melk met een dikke roomlaag van de Melkbrouwerij. De consistentie (en wl het vetgehalte) lijkt meer op ricotta. Ricotta heet officieel geen kaas te zijn maar wordt gemaakt als bijproduct van de overgebleven wei bij het kaasmaken (ricotta=herkookt) Je maakt het echter op dezelfde, bovenstaande manier. Whatever. Het resultaat is een heerlijke volle, smeuiige consistentie. Veel beter dan de voorverpakte producten uit de supermarkt. Kijk daar word ik dan weer helemaal blij van, mijn plastic dieet levert een veel beter alternatief op.

Voor de fetakaas ga ik met mijn bakje naar de lokale Turkse winkel. Het is een beetje omrekenen maar ze maken er helemaal geen probleem van. Toch een kleine overwinning!

 

#meiplasticvrij 3 verse groenten

rabarber-telenHet meest #plasticvrij / zero waste boodschappen doe je natuurlijk:

 

  • in de natuur of in je achtertuin. Zeker in het vroege voorjaar is dat een feestje. Zo oogstte ik deze maand al diverse kruiden voor soep, sla en thee (selderij, daslook, citroenmelisse, zevenblad, bloedzuring, brandnetel, munt, kervel etc); rabarber. Ook de eerste shi itake paddenstoelen (op stam) staan al op het punt van ‘bloeien’.
  • eigen moestuin is natuurlijk een goede tweede.

Mocht je niet in de gelegenheid zijn om zelf je groenten te vergaren dan ligt een bezoekje aan je lokale boer of tuinder voor de hand:

  • een zelfoogsttuin zoals de nieuwe akker18738511_720170438190984_3666524686380662786_o
  • groentenpakketten van de lokale tuinder: Ik heb zelf een oogstaandeel bij de Oosterwaarde:
    De groenten oogst je zelf of worden 1 keer per week bezorgd. Alles los geleverd in houten kratten, papieren zakken of glazen potten die eindeloos weer ingezameld of herbruikt worden. Gegarandeerd lokaal, biologisch en van het seizoen. 
  • boerderij-, of streekwinkels zoals tuinderij Haverkamp;
  • lokale markt
  • Streekkruidenier de Gouden pompoen brengt al je bioboodschappen ook nog thuis
    Hier zijn vaak ook wel andere producten verkrijgbaar die niet perse van lokaal zijn en/of al verpakt. Grote voordeel wel: geen stickertjes!

Spannender wordt het al als je je in een supermarkt begeeft. Op zich wordt er steeds meer los aangeboden. Als je zelf zorgt voor verpakkingen, kom je al een heel eind. Maar toch, een supermarkt is er natuurlijk op uit om je zoveel mogelijk te verkopen en het is moelijk om daar weerstand aan te bieden. Zelf koop ik het liefst ook biologische spullen en die zijn in de reguliere winkel dan weer vaak verpakt. Of het wordt met korting aangeboden: weggooien is zonde. Tja, voedsel redden of toch maar laten liggen.

Bij de Ekoplaza laat ik me verleiden tot de aankoop van cherry tomaatjes: 1,- voor 250 gr. maar ja wel verpakt. Gelukkig in een doosje van karton en biobased. Dit materiaal mag bij het gft-afval. Binnen 12 weken is het volledig gecomposteerd. Let wel, alleen op industrieel niveau. Op je eigen composthoop kan het niet. En ook niet per ongeluk toch in de plastic bak doen. De wijze van verwerking is wel belangrijk, zegt de medewerker van de winkel eerlijk. Heel vaak wordt het er toch nog uitgehaald en gaat het alsnog bij het restafval. Hmmm. Het is ook helemaal geen tijd voor tomaten. Alternatief is los kopen (in ieder geval plastic vrij). Maar beter is gewoon wachten op het seizoen, dan zijn ze overal volop verkrijgbaar. Kan ik ze eventueel zelf inmaken voor de wintermaanden.

Groenten plastic vrij kopen is erg eenvoudig als je je houdt aan het principe van het seizoen, lokaal, onverpakt en onbewerkt. Koop vers en neem je eigen tas, mee of laat het lekker thuisbezorgen. Of doe een plastic attack:

Ruim 30.000 mensen doen al mee aan #meiplasticvrij. Meld je ook aan of volg op social media.

#meiplasticvrij 2 Refuse

20181021_164548Refuse – reduce – re-use – recycle (and rot volgens The Zero Waste chef. In that order, zegt ze er nog eens streng bij) Nu vind ik ‘rot’ ofwel composteren ook een vorm van recycling dus ik kan het bij het mantra van de big 4 houden.

Het eerste is dus vooral weigeren. Het blijkt wel dat het belangrijk is je daar goed op voor te bereiden en te wapenen. Voor je het weet heb je weer een plastic tasje te pakken. Zo kreeg ik de afgelopen week zo een plastic drankflesje in mijn handen gedrukt bij een hardloopwedstrijd, ff brood halen (in een plastic zak), mulch voor de tuin van iemand, in een afvalzak, inderdaad. En is het telkens weer de afweging in de supermarkt: biogroenten in plastic en ‘gangbaar’ onverpakt.

Gewapend met hervulbaar waterflesje stel ik mijn eerste plasticvrije klimaatdaad op het station. Geen thee, want de cup is wel hervulbaar maar het theezakje zit dan weer plastic. Ik wil een cookie! Alles bij de AH to go is verpakt, idem bij de Broodzaak. Bij de kiosk zijn de cookies nog niet verpakt. ‘Ik moet ‘m inpakken’, zegt de verkoper maar na flink aandringen krijg ik ‘m zo mee. Op een servet dat dan weer wel.

We beginnen met de quick wins:

  • onverpakt en onbewerkt eten kopen
  • wapenen met booschappen tassen, netjes, zakjes etc. Ik stop ze werkelijk overal in 20190430_073629voor het geval ik toch onverwacht boodschappen moet doen;
  • ook papieren zakken kunnen meerdere keren gebruikt worden;
  • plastic folie is niet nodig. ik heb een hele verzameling glazen potten die dienstdoen als opslag en vaak volstaat een schoteltje.
  • geen plastic flessen, tetrapakken of aluminiumblikken meer maar statiegeld verpakkingen
  • sommige schijnbaar plastic verpakkingen zijn composteerbaar. Niet in de plastic container doen. Op de composthoop werkt ook niet goed maar het kan in ieder geval in de gft bak.

 

 

 

 

Mei plasticvrij: de voorbereiding

Vandaag begint mijn #zerowaste challenge of Mei plastic vrij, zoals de Belgen sinds een jaar propageren. Of whatever it takes -waarom moet het altijd in het engels- om afvalvrijer te leven. Daarbij gaat mijn aandacht vooral uit naar het verminderen van afval in de keuken en vooral het verminderen van (single-use) plastic. Want man, man, man wat een enorme berg toch weer in die kliko. Heb ik mijn restafval terug weten te dringen tot 1-2 kliko’s per jaar, de hoeveelheid in de enorme plastic kliko is daarmee evenredig toegenomen. Want ja, dat wordt ‘gratis’ opgehaald en gerecycled. Probleem opgelost, toch? Niet dus. Wil je het hele verhaal over plastic, lees dan even hier. Die Belgen hebben het allemaal al prachtig op een rijtje gezet. Voorkomen is beter dan genezen dus vooruit met de geit.

Ter voorbereiding heb ik al een aantal zaken in gang gezet:

1/Onderzoek je zooi
Voordat de plastickliko aan de straat ging, heb ik eens een kritische blik erin geworpen. Want wat gaat er nu zoal in? Toch wel veel verpakkingen die voorkomen kunnen worden: verpakkingen van toetjes: plastic bekers of tetra pakken; van groenten, juist de biologische zijn dan weer verpakt om ze te onderscheiden van gangbaar, bloedirritant is dat. En, veel plastic wat geen plastic is: nieuwe verpakkingen die eruit zien als plastic maar wel bij het gft mogen (!); aluminium blikjes bier, lekker handig dat ik ze niet meer in hoef te leveren maar wel veel vervuilender dan statiegeldflesjes, heb ik dan net ontdekt. Zucht. Kortom, know your shit en bedenk alvast hoe het anders zou kunnen.

2/Lees je in.
Google #zerowaste, plastic vrij, afvalvrij, plastic soep en je krijgt een ton aan informatie, tips en irritante foto’s van mensen die slechts 1 jampot vol afval hebben per jaar (en dat met een gezin van minstens 3 kinderen) Wat zit er dan nog in die jampot vraag je je dan onmiddelijk af? Maar dat is natuurlijk flauw. Die mensen zijn al een tijdje hiermee bezig en hebben al de nodige ervaring opgedaan met wat je zoal tegen kunt komen. The queen van zero waste home is Bea Johnson, alhoewel ze tegenwoordig vooral de wereld rondreist om haar boeken te verkopen, geloof ik. Ik volg verder onder andere: zerowastenederland; Green Evelien; The zero-waste chef; Mei Plastic vrij.

3/Sluit je aan.
Een ‘ challenge is uitermate geschikt om je gedrag eens onder de loep te nemen: het is een beperkte periode om eens te kijken waar je tegen aanloopt en je ontvangt tips en aanmoedigingen van anderen. Verder zijn er tegenwoordig veel lokale initiatieven, zoals bv zero/less waste Apeldoorn die allerlei activiteiten organiseren zoals zwerfaval acties en DIY recepten.

Ik heb me dus aangesloten bij meiplasticvrij en ga vooral proberen om mijn (plastic) keukenafval te reduceren.